27 Ιαν 2013

Κυριακή πρωί


Πάλι το έκανα το θαύμα μου ζωή
κι αγάπησα καινούριο λάθος
να μη μπορώ να βρω το δρόμο το σωστό
και με τραβάει το πάθος

Πάλι θα φταίει η βροχή
που φαίνομαι κλαμένος
κι είναι μια μέρα Κυριακή πρωί
μόνος κι ερωτευμένος

Πάλι τα βήματα ακούγονται βαριά
και μάκρυνε για σπίτι ο δρόμος
οι γείτονες κοιτούν τι έγινε ρωτούν
γιατί γυρίζεις μόνος

Πάλι θα φταίει η βροχή
που φαίνομαι κλαμένος
κι είναι μια μέρα Κυριακή πρωί
μόνος κι ερωτευμένος


1 σχόλιο:

  1. Δεν φοβόμαστε τα καινούργια λάθη. Αλίμονο στα παλιά κι επαναλαμβανόμενα...
    Όμορφοι στίχοι Αλέξανδρε!

    ΑπάντησηΔιαγραφή

Ευχαριστώ πολύ εκ των προτέρων για τα σχόλιά σας