Παραλία - Ανατολική Αττική

Αν και περνάμε μέρες με περιορισμούς για την προστασία της υγείας μας, με το γνωστό μας σύνθημα «μένουμε σπίτι» το ηθικό μένει ακμαιότατο!   Μια βόλτα μας έφερε παρά τον κρύο αέρα σε κοντινή παραλία.

 

Νησί Αγκίστρι - Απόνησος - Αργοσαρωνικός

Στο νησί Αγκίστρι, ήρθαμε για να το γνωρίσουμε, μια που είναι τόσο κοντά στην Αθήνα. Ανήκει στο σύμπλεγμα των νησιών του  Αργοσαρωνικού, ανάμεσα στην Αίγινα και την Νέα  Επίδαυρο της Πελοποννήσου. Είναι πευκόφυτο με έκταση 11,97 τετραγωνικών χιλιομέτρων με υψόμετρο 294 μ. Από τον Πειραιά, το ταξίδι για το νησί είναι δύο ώρες. Φτάνοντας ξεκινήσαμε την εξερεύνηση του νησιού με πρώτο μας σταθμό την Απόνησο. Διαδρομή μέσα στα πεύκα με έντονη την μυρουδιά των δέντρων και με καλό δρόμο. Μετά τα δέντρα, συναντάς βράχια μέχρι να φτάσεις στην θάλασσα. Η θάλασσα ζεστή και ρηχή σε μεγάλη απόσταση από την ακτή. Τα δέντρα από όλες τις πλευρές, αποτελούν καλή προστασία μετά το μπάνιο από τον ήλιο.  Η Απόνησος είναι ένα ανεξάρτητο ιδιωτικό νησί, αυτοδιαχειριζόμενο όπως χαρακτηριστικά αναφέρει πληροφοριακή πινακίδα, που επικοινωνεί με το Αγκίστρι με μικρή γέφυρα. Κάποιος ευφάνταστος έγραψε στο ίντερνετ για το νησί, ότι θυμίζει Καραϊβική!  Απέναντι βρίσκετε το νησί Δορούσα, κατάφυτο με χαμηλή βλάστηση από την μία πλευρά και μια εκκλησία του Προφήτη Ηλία στην κορυφή του.

Εθελοντική, καθαριότητα, σκουπιδιών ακτής Πότο Ράφτη

Στις αρχές του Απριλίου όπως γίνετε κάθε χρονιά έτσι και φέτος αποφασίστηκε από τον Δήμο της περιοχής μας να γίνει εθελοντική καθαριότητα των σκουπιδιών από τις παραλίες. Ταυτόχρονα με την ως άνω πρωτοβουλία πολλές εθελοντικές ομάδες από μη κυβερνητικές οργανώσεις με μεγάλο αριθμό ατόμων έκαναν ακριβώς την ίδια δραστηριότητα, στις γειτονικές ακτές της περιφέρειας. Την συγκεκριμένη ώρα που ανήγγελλε με αφίσες ο Δήμος πολλές εβδομάδες πριν βρεθήκαμε και εμείς για να συμμετάσχουμε μια που είμαστε από χρόνια δημότες στην περιοχή. Ο αριθμός των συμμετεχόντων ελάχιστος, για μια περιοχή που είναι σχεδόν μικρή Αθήνα, σε σημείο που τα Σαββατοκύριακα, δεν έχεις χώρο να διαβείς με το αυτοκίνητο. Ευτυχώς υπήρχαν τέσσερες  οικογένειες με τα παιδάκια τους στις τάξεις του δημοτικού που έδωσαν τον καλύτερο εαυτό τους και η ομάδα συγκέντρωσε αρκετές σακούλες σκουπιδιών. Είναι κρίμα να μη υπάρχει μέριμνα από την πλευρά των καταστημάτων, ώστε  να μαζεύουν τα σπασμένα μπουκάλια και του κάθε είδους πλαστικά που υπάρχουν μπρος στις επιχειρήσεις τους, αλλά και οι υπεύθυνοι του Δήμου τι κάνουν; Πιστεύω πως όλοι μας καταλαβαίνουμε τι κάνουν οι υπεύθυνοι και οι πολίτες είναι στο έλεος της τύχης τους. Με τους τόνους σκουπιδιών εκτός κάδων και τους δρόμους λίμνες μετά από βροχή.

Πάνειο όρος - Αττική

Νοτιοανατολικά του Υμηττού, στην Αττική γη, συναντάμε το Πάνειο όρος. Βρίσκεται ανάμεσα στα Καλύβια Θορικού και την Κερατέα, αλλά και ανάμεσα στο όρος Μερέντα και Όλυμπο. Είναι το δεύτερο σε ύψος βουνό μετά τον Υμηττό με 648 μέτρα με χαμηλή βλάστηση. Στο βουνό αυτό ήρθαμε με τους φίλους μας, να το επισκεφτούμε, να μαζέψουμε αγριολούλουδα, αλλά και να απολαύσουμε την θέα.

Κακή Θάλασσα - Ανατολική Αττική - Μονή Πευκοβουνογιατρίσσης

Κυριακάτικη βόλτα μας έφερε στην παραλία της Κακής Θάλασσας, που βρίσκετε στο νοτιoανατολικό τμήμα της Αττικής.

Κατά την Ελληνικής Μυθολογίας όταν οι βάρβαροι επιτέθηκαν στην Ελλάδα, ο Δίας και ο Άδης έσυραν τις ακτές της στεριάς, ώστε να μπορούν να μιλάνε και άφησαν το νερό της θάλασσας στη μέση. Όταν οι βάρβαροι έκαναν επίθεση στην Ελλάδα από αυτό το σημείο, η κατάσταση ήταν τραγική γιατί ο αριθμός των πολεμιστών τους ήταν πολύ μικρότερος αλλά και τα πλοία των εχθρών ήταν ποιο επιβλητικά των ελληνικών. Τότε ο Δίας και ο Άδης,  ζήτησαν την βοήθεια του Ποσειδώνα να στείλει κύματα μεγαλύτερα από τα πλοία των βαρβάρων. Έτσι κατάφεραν να νικήσουν οι Έλληνες με την βοήθεια των Θεών. Από τότε η θάλασσα στην περιοχή αυτή της Κερατέας ονομάστηκε Κακιά Θάλασσα.

Ο κάθετος βράχος στην αριστερή πλευρά είναι κατάλληλος για αναρρίχηση. Στο δεξιό λόφο και πάνω από τον οικισμό υπάρχει  μοναστήρι παλαιοημερολογιτών, που η ιστορία του είναι θλιβερή, μια που για πολλά χρόνια λειτουργούσε σαν σανατόριο. Η …αγία ηγουμένη στο όνομα της Παναγίας ασκούσε εξουσία βασανισμού τόσο στους τροφίμους όσο και στα παιδιά τους, αρπάζοντας τις περιουσίες τους. Ήταν υπεύθυνη για το θάνατο 150 ατόμων.  Ήθελα να ήξερα δεν μπορούσε η Παναγία αν υπήρχε να την κάψει αυτή και τους συνεργούς της και να γλύτωναν τόσες αθώες ψυχές;

Σήμερα λειτουργεί πάλι σαν μοναστήρι με την επιβλητική επιγραφή προ της μονής στο όνομα της Παναγιάς Πευκοβουνιογιατρίτησσης. Ομολογώ πως αν ήξερα για τα γεγονότα που συνέβησαν εκεί δεν θα περνούσα ούτε από έξω.

Αλλά και στα νεότερα χρόνια πάλι επεισοδιακή είναι η κοινότητα των καλογραιών 

Προφανώς είχαν κάμερες και είδαν ότι φτάσαμε γιατί μας άνοιξαν την πόρτα πριν την κτυπήσουμε. Ο περιβάλλον χώρος τεράστιος, καθαρός με αρκετά δέντρα και πολλά είδη λουλουδιών. Μια ευγενική καλόγρια μας έδειξε που έπρεπε να πάμε για να προσκυνήσουμε αλλά κάποια μοναχή μας ακολουθούσε από μακριά. Φτάνοντας στην εκκλησία δεν μας επέτρεψαν φωτογραφίες. Η εκκλησία είναι στα πρότυπα των ναών των Ιεροσολύμων, σκοτεινή, καταθλιπτική θα έλεγα, γεμάτη με χρυσά στολίδια και παντού παντού αγιογραφίες.  Μια αμαθής καλόγρια, με μουστάκι και γένια μας εξήγησε για τα θαύματα κατά καιρούς της Παναγίας, η πρώτη που μας έδειξε, έσωσε το μοναστήρι από φωτιά των Γερμανών, η δεύτερη, οδηγούσε τους Έλληνες στρατιώτες στον πόλεμο του 1940, η τρίτης έσωσε κάποιον δαιμονισμένο. 

Βγήκαμε αρκετά γρήγορα από το χώρο γιατί η ώρα ήταν περασμένη και έπρεπε να φύγουμε.