Γεφύρι Λαζαρίδη ή Κοντοδήμου - Ζαγόρι

Στο δρόμο μετά τους Κήπους προς το Κουκούλι συναντάμε το γεφύρι, του Κοντοδήμου ή Λαζαρίδη βρίσκεται στην έξοδο της χαράδρας του ποταμού «Βικάκη». Το γεφύρι Λαζαρίδη, το έχτισε ο Τόλης Κοντοδήμος από το Βραδέτο ο οποίος ήταν διερμηνέας της Γαλλικής πρεσβείας στην Πόλη. Το δεύτερο όνομά του το πήρε από τον ιδιοκτήτη του μύλου που βρισκόταν εκεί κοντά. Πάνω από το γεφύρι υπάρχει ένας βράχος που ονομάζεται «Καντήλα, εξαιτίας ενός μύθου. Το έτος 1853, ληστές έκαψαν την εκκλησία της Μπάγιας (Κήπων) και έκλεψαν τις εικόνες της. Ανάμεσα στις εικόνες ήταν κι αυτή του Αγίου Κωνσταντίνου και της Αγίας Ελένης. Από τότε, κάθε βράδι της παραμονής της γιορτής των Αγίων, παρουσιαζόταν μια καντήλα, κρεμασμένη από το βράχο μέχρι το γεφύρι. Τελικά οι κάτοικοι του διπλανού χωριού, από το Κουκούλι, βρήκαν τις εικόνες κρυμμένες κοντά στο ποτάμι και από τότε σταμάτησε να εμφανίζεται και η καντήλα. Έχει άνοιγμα τόξου 15 μ. και ύψος 7.80 μ.

Γεφύρι Καλογερικό ή Πλακίδα

Συνεχίζοντας τον δρόμο μας για το χωριό Κήποι ή Μπάγια συναντάμε το τρίτοξο γεφύρι, Καλογερικό ή  Πλακίδα. Η ζεύξη των δύο πλευρών βοηθούσε στην μετακίνηση των ταξιδιωτών για το πέρασμα του ποταμού Βίκου που στην συνέχεια, συναντά τον Βϊοδομάτη. Στη μια  όχθη υπήρχε και λειτουργούσε νερόμυλος μαζί με νεροτριβή με το ίδιο όνομα Καλογερικός. Το γεφύρι αυτό το λένε και "κάμπια εν κινήσει" χαρακτηρισμός που δόθηκε αν το κοιτάξουμε από τα γύρω υψώματα. Το γεφύρι αρχικά ήταν ξύλινο, για την κατασκευή του, το 1814 ο Ηγούμενος της Μονής του Προφήτη Ηλία Βίτσας, διέθεσε 20.000 γρόσια για να γίνει αυτό το πανέμορφο γεφύρι. Το δεύτερο όνομα του το πήρε από τον Αλέξη Πλακίδα στο οποίο, το έτος 1865 έκανε μία σοβαρή επισκευή στο γεφύρι. Το δε 1912 ο Ευγένιος Πλακίδας συντήρησε και αυτός το γεφύρι χτίζοντας και μια βρύση.

Γεφύρι του Κόκκορη ή Νούτσου

Προς το Κεντρικό Ζαγόρι η επόμενη κατεύθυνσή μας, για να δούμε χωριά και γεφύρια. Το γεφύρι του Κόκκορη ή Νούτσου ήταν στον δρόμο μας. Η βασική πρώτη ύλη κατασκευής του γεφυριού αυτού αλλά και των άλλων της περιοχής, ήταν ο σχιστόλιθος που είναι άφθονος στην περιοχή. Η συνδετική ύλη ήταν από μίγμα τριμμένου κεραμιδιού, σβησμένου ασβέστη, ελαφρόπετρας, νερού, χώματος, ξερών χόρτων, αλλά και μαλλιά ζώων ή και ασπράδια αυγών. Το γεφύρι αυτό γεφυρώνει τον Βοϊδομάτη, και βρίσκετε στο στένεμα του ποταμού μεταξύ δύο μεγάλων βράχων. Έχει μήκος 23.50 μέτρα και ύψος 13. Ο Νούτσος χρηματοδότησε για την κατασκευή του γεφυριού, ήταν δε και προεστός από το χωριό Καπέσοβο του Ζαγορίου με σημαντική θέση στην αυλή του Αλή Πασά. Λέγεται και γεφύρι του Κόκκορη (ή Κόκκορου) γιατί, ο Κόκκορος ήταν από το χωριό Κουκούλι, διέθεσε το 1910 χρήματα για την επισκευή του.