Κατά τις μέρες της περιήγησή μας στην Μάλτα και συγκεκριμένα
από το νησί Gozo, είδα στον ορίζοντα ένα βράχο στη μέση του πελάγους, μια που
ήταν 120 χιλιόμετρα μακριά μου. Με την επιστροφή μας έψαξα να δω από το
ίντερνετ τι ακριβώς ήταν. Διαβάζοντας βρήκα το νησί Linosa, που αναφέρεται ως Αϊθοούσα
κατά το Στράβωνα και Αλγογούσα κατά τον Πλίνιο. Το νησί έχει έκταση 5.45
τετραγωνικών χιλιομέτρων και είναι ηφαιστειακή η δομή του. Αποτελείται από μια
σειρά κρατήρων των οποίων το Monte Vulcano, με ύψους 195 μέτρων, είναι το
σημαντικότερο. Βρίσκετε 119 χιλιόμετρα
δυτικά του Gozo της Μάλτας, 121 χλμ. Νοτιοανατολικά της Pantelleria, 163
χιλιόμετρα νότια της Σικελίας και 165 χιλιόμετρα ανατολικά του Ακρωτηρίου
Mahida της Τυνησίας. Η πλησιέστερη γη προς τη Λινόζα είναι το νησί Lampedusa, που
μας είναι γνωστό από τον μεγάλο αριθμό των μεταναστών που καταφθάνουν. Ανήκει
διοικητικά στην Σικελία και ο πληθυσμός του είναι 430 άτομα. Κατά τη διάρκεια
των Καρχηδονιακών Πολέμων χρησιμοποιήθηκε από τους Ρωμαίους ως βάση. Οι 150
δεξαμενές νερού που υπάρχουν ακόμα στο νησί
είναι από την περίοδο εκείνη. Κατά τη διάρκεια των Ναπολεόντειων
πολέμων, οι Βρετανοί εξέτασαν τη δυνατότητα να δημιουργήσουν βάση στη Λινόσα
και την Lampedusa, ώστε να προμηθεύουν εφόδια τη Μάλτα, αλλά το εγχείρημα αυτό
θα είχε σημαντικές δυσκολίες λόγω της απόστασης και έτσι εγκαταλείφθηκε. Κατά τη δεκαετία του 1970 το νησί αρχίζει να αλλάζει, με τεχνολογικές
καινοτομίες και την ανάπτυξη του τουρισμού. Το πρώτο τηλεφωνικό κέντρο
εγκαταστάθηκε το 1963, ο πρώτος ηλεκτροπαραγωγός σταθμός το 1967 και σχολείο με παιδικό σταθμό το 1968. Το 1983 έγινε η κατασκευή μονάδας αφαλάτωσης για σταθερή παροχή πόσιμου νερού, μια που το πόσιμο νερό προερχόταν εξ ολοκλήρου από τις βροχοπτώσεις.
